Schaatsen

NEDERLANDSE WINTERPRET IN DE GOUDEN EEUW

De laatste dag van de veelbesproken Winterspelen in Sotsji. Vanwege mijn niet al te sportieve aard (afgezien van fenomenale sprintjes naar de trein), moet ik bekennen dat ik niet veel heb gezien van de Spelen. Hoewel, naast een aantal kwijlende biatleten (langlaufen is officieel de minst charmante sport), heb ik meegekregen dat de Nederlanders het wel aardig deden op het ijs (iets met een volledig bezet podium ofzo…). En dat koude kunstje laat zich makkelijk vertalen naar de kunst, want al eeuwenlang staan wij Nederlanders trots op de schaats!

Persoonlijk ben ik groot liefhebber van de winterlandschapjes van Hendrick Avercamp (1585 – 1634). Van een afstandje zijn ze indrukwekkend, maar ze worden pas echt leuk als je er met je neus op gaat staan (niet letterlijk, want dat kan de suppoost over het algemeen niet zo waarderen). Ze doen mij denken aan de waar-is-Wally zoekplaten (alleen kun je hier lang zoeken naar een mannetje met rood mutsje en gestreept shirtje).

Neem nu het Winterlandschap met schaatsers (ca. 1608). In zijn geheel een prachtig plaatje. Avercamp heeft goed gekeken naar alle tinten wit in de lucht en de sneeuw, waardoor het schilderij geen moment saai is (tenzij je echt niets met kunst hebt natuurlijk).

Hendrick Avercamp, Winterlandschap met schaatsers, ca. 1608, olieverf op paneel, 77.3 ×  131.9cm, Rijksmuseum, Amsterdam.

Hendrick Avercamp, Winterlandschap met schaatsers, ca. 1608, olieverf op paneel, 77.3 × 131.9cm, Rijksmuseum, Amsterdam. Foto: Rijksmuseum.

Maar… het wordt pas echt leuks als je naar de details gaat kijken!

↓ Detail 1: IJhockey anno 1608? Of heeft de plaatselijke golfclub zich verplaatst naar het ijs? De mannen maken in ieder geval indruk op de dames, die rechtsonder toekijken.

↓ Detail 2: Een bedelaar waagt haar (?) kans bij een groepje welgestelden (waarschijnlijk zonder veel geluk).

↓ Detail 3: De een zijn dood, de ander zijn brood… Kraaien en een hondje eten dankbaar van dit paarden karkas.

↓ Detail 4: Vallen is van alle tijden (en erom lachen ook!). Hoewel deze schaatser gezien zijn gemakkelijke houding ook gewoon op een lekker strand zou kunnen liggen…

↓ Detail 5: Ahhh deze ongelukkige ziel valt nog mooier!

↓ Detail 6: Staat hier nu iemand te plassen?!

↓ Detail 7: En zit deze man nu te ….

↓ Detail 8: Ziet dit hondje spoken? Waarschijnlijk zie je hier de ondertekening (de schets onder de verflaag), die door de tand des tijds naar zichtbaar is geworden.

↓ Detail 9: Een beetje vandalisme van de kunstenaar. Averkamp schilderde zijn eigen naam op het schuurtje: HAenricus Av.

En na deze mooie plaatjes, baal ik toch wel een heel klein beetje dat we dit jaar geen echte winter hebben. Een héél klein beetje… 😉

Leestip: Als kind was ik echt gek op de boeken van Thea Beckmann (Kruistocht in spijkerbroek ken je vast wel, en anders moet je deze zeker lezen. De film kijken telt niet, want die is slecht!) en van haar hand kwam ook een roman over Hendrick Avercamp: De Stomme van Kampen.

Avercamp wordt in zeventiende-eeuwse bronnen beschreven als ‘de Stomme’ en waarschijnlijk was hij dus doof en kon niet spreken. Beckmann beschrijft in haar roman hoe de jongen moeite heeft om zijn plekje te vinden in de harde wereld, totdat hij zijn tekentalent ontdekt… Het verhaal is volledig geromantiseerd, maar des te leuker (ook voor volwassenen!).

Advertenties

3 thoughts on “Schaatsen

  1. Pingback: Zoom je Lam | Een Koud Kunstje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s