De ReNEEssance

2. DE (laten we het netjes zeggen) WONDERLIJKE KINDEREN VAN DE RENAISSANCE

Eerder schreef ik al over de gebreken der Italiaanse Renaissance. Over vrouwen met wel heel mannelijke trekjes (lees hier de post). Vandaag richt ik mij op de kleintjes. In de Renaissance werden kinderen veelvuldig afgebeeld. Denk maar aan het kindje Jezus, putti (kleine mollige peutertjes) en engeltjes. Waar de volwassenen vaak prachtig zijn geschilderd, laten de kinderen weleens te wensen over. Sterker nog: soms zijn ze ronduit eng! Kijk en huiver (of lach).

Allergische reactie

Ten eerste een werk van Fra Filippo Lippi, een getalenteerd schilder van wiens hand we vooral zachte engelachtige figuren kennen. De Tarquinia Madonna is echter een vroeg werk en is op zijn zachts gezegd niet de mooiste schildering van het kindje Jezus. Met zijn opgezwollen hoofdje lijkt de zoon van God slachtoffer van een ernstige allergische reactie! En let ook even op het mollige handje dat ietwat venijnig rondom de hals van Maria ligt.

Fra Filippo Lippi, Tarquinia Madonna, 1447, tempera op paneel, 114 cm × 65 cm, Palazzo Barberini, Rome.

Fra Filippo Lippi, Tarquinia Madonna, 1447, tempera op paneel, 114 cm × 65 cm, Palazzo Barberini, Rome.

Reuzen baby

Dit schilderij van Parmigianino kreeg, vanwege duidelijke redenen, de bijnaam Madonna met de lange hals. Maar niet alleen de lange nek maakt dit schilderij merkwaardig. Het Christuskind draag hier ook aan bij. Jezus lijkt een akelige kruising tussen een volwassene en een baby! Met de bizar lange torso en de vreemde ledematen. Het is lastig voor te stellen hoe Maria met zoveel warmte naar het zoontje kijkt. Daarnaast draagt het wat dode voorkomen ook niet bij aan de lieflijkheid van het kindje. Het blote been aan de linkerzijde doet mij trouwens een beetje aan Angelina Jolie denken.

Parmigianino, Madonna met de lange hals, 1535-40, olieverf op paneel,  216 cm × 132 cm, Uffizi, Florence.

Parmigianino, Madonna met de lange hals, 1535-40, olieverf op paneel, 216 cm × 132 cm, Uffizi, Florence.

Laat maar lopen!

In de Renaissance hadden ze vast nog geen regels voor het alcohol gebruik onder kinderen. Guido Reni schilderde hoe deze mollige Bachus met volle teugen geniet van de wijn en het vervolgens aan de onderkant vrolijk laat doorlopen (overigens wel mooi synchroon met het wijnvat).

Guido Reni, Drinkende Bachus, 1623, olie op canvas, 72 x 56 cm, Gemäldegalerie, Dresden. Bron: Wikipaintings.

Guido Reni, Drinkende Bachus, 1623, olie op canvas, 72 x 56 cm, Gemäldegalerie, Dresden. Bron: Wikipaintings.

Duivelse Johannes

Dit schilderij van Andrea del Sarto zou zo de makers van een horrorfilm kunnen inspireren. Het jongetje aan de rechterzijde (door het schapenvachtje en het kruisje te herkennen als Johannes de Doper) lijkt met zijn donkere ogen en ingevallen gezicht wel een duivelskind! En waarom dat akelige lachje richting Jezus?! Wat is hij van plan?! De doop van Christus in de Jordaan (die enkele jaren later door deze Johannes zou worden uitgevoerd), wordt ineens een stuk spannender (plottwist!).

Andrea del Sarto, Madonna met Christus en Johannes de Doper, ca. 1518, olieverf op doek, 154 x 101 cm, Galleria Borghese, Rome.

Andrea del Sarto, Madonna met Christus en Johannes de Doper, ca. 1518, olieverf op doek, 154 x 101 cm, Galleria Borghese, Rome.

Hamsteren!

Op het onderstaande schilderij van Marco Palmezzano is Johannes wederom de dupe. Ditmaal lijkt hij vanwege zijn bolle wangen en bruine kleurtje wel een gemuteerd knaagdier. Hoewel, de kale Jezus is met zijn grote voorhoofd ook niet moeders mooiste… (en het lijkt net of hij een dansje doet).

Marco Palmezzano, Heilige Familie (detail), 1518, Musei Vaticani, Rome. Foto: Een Koud Kunstje | Teuntje

Marco Palmezzano, Heilige Familie (detail), 1518, Musei Vaticani, Rome. Foto: Een Koud Kunstje | Teuntje

Dolfijne redding

De dichter Arion zou tijdens een storm van een boot zijn gevallen en door een dolfijn zijn gered. Op dit schilderij neemt de duidelijk geschrokken dichter (want hoe zou je die doodse blik anders verklaren?) echter wel heel kinderlijke vormen aan. En nee, hij rijdt niet op een gigantische zeekomkommer, het is echt een dolfijn!

Francesco Bianchi Ferrari, Arion op de dolfijn, ca. 1509–1510 tempera en olieverf op paneel, 68.1 x 53.7 cm, The Ashmolean Museum of Art and Archaeology. Foto: bbc.co.uk.

Francesco Bianchi Ferrari, Arion op de dolfijn, ca. 1509–1510
tempera en olieverf op paneel, 68.1 x 53.7 cm, The Ashmolean Museum of Art and Archaeology. Foto: bbc.co.uk.

Dierenliefde

Christus en Johannes met een lammetje vind je wel vaker in de kunst, maar nog nooit waren ze zo MET het lam (serieus wat doen ze! En het lammetje lijkt nog te lachen ook.). Deze ongelukkige compositie komt uit de hand van Bernardino Luini, een Italiaanse schilder uit de cirkel van de grote Leonardo da Vinci.

Bernardino Luini, Christus en Johannes de Doper met lam, c. 1507-1532, olieverf op hout overgezet op doek, National Gallery of Canada. Foto: upload.wikimedia.org.

Bernardino Luini, Christus en Johannes de Doper met lam, c. 1507-1532, olieverf op hout overgezet op doek, National Gallery of Canada. Foto: upload.wikimedia.org.

Bobbelig voorhoofd

En ter afsluiting één van de grootste kunstenaars van de Italiaanse Renaissance. Zelfs Raphael, die toch bekend  staat om zijn liefelijke figuren (denk maar aan die twee engeltjes, die je overal ziet), blijkt niet immuun voor het enge-kinderen-virus. Het hoofdje van Christus op de wereldberoemde Granduca Madonna is toch een beetje vreemd met zijn bobbelige voorhoofd, bolle wangen en kleine kinnetje.

Dus ook in dit geval blijken de grootsten kunstenaars niet in staat om enkel perfectie af te leveren. Gelukkig, want anders wordt het maar saai!

Raphael, Madonna del Granduca, 1505, olieverf op paneel, 84 cm × 55 cm, Palazzo Pitti, Florence. Foto: Wikimedia

Raphael, Madonna del Granduca, 1505, olieverf op paneel, 84 cm × 55 cm, Palazzo Pitti, Florence. Foto: Wikimedia

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/11737775/?claim=a3g8wer2cyd”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Advertenties

2 thoughts on “De ReNEEssance

  1. Pingback: Bake Off | Een Koud Kunstje

  2. Pingback: Mauritshuis | Een Koud Kunstje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s